Orhan Gülaçar Şiirleri - Şair Orhan Gülaçar

Bir kahraman tanıdım
Kocaman kalbi vardı,
Cesareti gözlerine yazılmıştı
Az konuşurdu
Anlaşılması kolay anlatırdı
Milleti ve yüreğinde yaşattıkları için

Seni sonsuza kadar seveceğim,
Annen gider ben gitmem diyerek ;
Bir insanı öldürmek nedir ?
Siz bilir misiniz ?

Zorla uyumaya çalışıp

Onu her zerresiyle ..
Her şeyiyle tanıyordum .
Şimdi başka şekilde görüyorum.
Her taşın altından o çıkıyor .. ,
Ama bir yalancı bir yabancı gibi !

Geçmişe esir kalmayın
Dersini alana
Aynı okuldan iki kere Diploma verilmez !

Sevinçli günlerde unutuluyor
Üzüntülü günlerinde hatırlanıyorsan
Bu seni güvenilir insan yapar ama
Asla gerçek dostluğu göstermez !
Sıkıntıların atıldığı çöp tenekesi gibi bir şey olur
Çünkü gerçek dostlar sevinçte de üzüntüde beraberdir..

Bazı insanlar çiçekler gibidir ,
Gözlerinizi alamazsınız ,
Refah içinde yaşadıklarını varsaymayın.
Güzelliklerine aldanmayın.
Hayata tutunmak için ,
Ne zorluklara katlandıklarını bilseydiniz,

Vurdunuz ,döktünüz , dövdünüz ,
Tanelerimi orta yerimden kestiniz ,
Yediniz beni kendi yağımla !..
Yapraklarımın suyunu içtiniz ,
Barış sembolü deyip, dalımı ,
Beyaz güvercinin gagasında gösterdiniz ...

Hayat birçok kişiye ,
Dertlerini üzüntülerini olumsuz düşüncelerini ,
İçlerinden çekip dışarıya atmaları için ,
Dost adında birkaç gönüllü dert çöpçüsü vermiş
."Kıymetini bilin !"

Sonra durdum yeniden düşündüm
- Dedim ki kendi kendime:
Bir insanın zekası ne kadar güçlüyse ;
Duygularının derinliğine o kadar inebiliyor .
O kadar büyük mutluluk duyuyor .
O kadar da büyük acılar hissediyor .

Hiçbir dil eşit konuşmaz !
Başımıza gelen her şeye ,
Cesur kelimeler neden oluyor ...
Tartıştığımız her insan ;
Kendine bir çıkış yolu buluyor .
Düşünceli insan ;