Orhan Gülaçar Şiirleri - Şair Orhan Gülaçar

Sayarlar paraları ,
Değerin ne olduğunu bilmezler.
Her şeyin fiyatı var derler,
Ama ruhun değerini unuturlar .

Bir gül alırlar pahalı derler

Evim sensin ,
Yurdum sen !
Yüreğimde bir çiçek gibi,
Yaşayıp yeşerip yerleşen ...
Mutluluğu rüyalarda gösteren ,
Kalbimde zihnimde huzur...

Gün döner,
Yel döner,
Sabah olur...
Zengin uyanır,
Fakir uyanır.
Seven uyanır,

Kendinizi sevmekten sakın vazgeçmeyin !
Dünya , Anneniz dışında sizi nasıl seveceğini bilmeyen insanlarla dolu..

Gençliğimi geride bıraktığım yıllarımda
Yaşamın artık zor gecen yollarında ;

İmkansızı oldurmaya çalışmaktan,

Geçmiş anıların parçalarını toplamaktan ,

Ne paranın gücü ne unvanlar;
insanlık en çok kalpten vurulunca hayatı anlar ...
Bir annenin duasıyla güçlenen ruh
Vize duvarlarını da engelleri de yıkar.
Biz sahadaki uçan gövdeye değil,

İnsanoğlu ne garip,
Her şeyi kontrol ettiğini sanır,
Yaşamına tam hakim olduğunu düşünür,
Oysa nefessiz kalmaya biraz dirense,
Aceleyle bırakmak zorunda kalır.
Kalbi bedenden izin almadan atar.

Ve Şehidin töreni bitti .
Acıdan hızla uzaklaştı herkes !
Ve şimdi ;
Kaldı geride Aile ve çocuklar
Nereye giderse gitsinler ...
Yandın sen "Babam !"

İnsanlar kucak ,
Vicdanlar şefkat olmalıydı,
Huzurla yaşamalıydı her canlı !
Masum gözlerle bakan çocuklar,
Savaşların ortasında kaldı,
Kadınların sesi susturuldu,

İnsan doğduğunda
Göğüs kafesinde güzel şeylerle gelir "Dünyaya !"
Vicdan , merhamet , iyilik , sevgi gibi !..
İnsanlıktan nasibin varsa ;
Annen ya da baban'dandır .