Onur Bilge Şiirleri - Şair Onur Bilge

Sen bu ilmi sohbetlerle
Tebliğ ettin, Nûr-u Mübîn!
Hadislerle, ayetlerle
Selâm sana, Nûr-u Mübîn!

Adı ile ürperdiğim

Gözünün gördüğünde
Allah gönül içinde
Nefsi öldürdüğünde
Allah gönül içinde

Uzakta değil yakın

...............“Sensiz Ölüyorum! ..”
........................Yazdım.

Gözlerimin yaşlarına
Ağaçların başlarına
Kilometre taşlarına

Hiçbir şey yerinde değil artık
Dün başka yerlerdeydik, bugün başka
Hiçbir şey olduğu gibi kalmamış
Nerelerden nerelere gelmişiz
Fakat ben buralardan hoşlanmıyorum

Sonsuz hülyalara salarak gittin
Sevda bayrağını çekmez bu gönder
Münzevi dünyana dalarak yittin
Bari dalgalansın bir rüzgâr gönder

Hasret mayalayan kalan zamanda

Yalnızlığı emiyorsun
Karanlığın kucağında.
Öldüğünü demiyorsun
Garipliğin bucağında

Çıldırmaya varıyorsun

Ne farkım kalmış benim
İki büklüm ceninden?
Bir tomurcuğun kabre
Açma sancısındayım.
Vücudum uyuşmuş
Sevgisizlikten.

Onur BİLGE

En güzel gönül, incitmeyen ve incinmeyen gönüldür. İncitmemek kolay değildir. Fakat sabredilir, hassas davranılırsa, mümkündür. İncinmemek ise çok zordur. Kalp denilen sırça saray, oldukça kırılgandır.

Günümüzün insanı, almış başını gidiyor... Hem de ne gidiş! .. Grayderleyip geçiyor! Kırılacakmış, darılacakmış, umurunda değil! Egoizm, canavarlaştırmış. Hatır, gönül kalmamış. 'Köpeğinin hatırı yoksa, sahibinin hatırı var.' diyenler, parmakla sayılacak kadar az. Birbirimize düşmüşüz. o kadar ki nasıl zarar vereceğimizi bilemez hale gelmişiz. 'Eşeğini dövemeyen, semerini döver.' zamanını yaşıyoruz.

................Kaybolduğum sokakların sonundaki
.......................Suskun ve apaydınlık
............................Karasevdama...

Hasret sokağının ıssızlığında
Sevdam dilsiz, kara; aşkımsa yarım...

Yontulmamış tahtaydı
Kıymık battı elime
Dengesizdi hastaydı
Her yeri lime lime

Tutacak yeri yoktu