Omuz Ver Bana Şiiri - Kasım Kobakçı

Çöpe attılar,
Kine kattılar,
Şaştım duruma,
Ah bu kuruma,
Bak uçuruma.
*
Çok üzücü an,
Kan ağlıyor kan,
Güç kat yoldaşa,
Geç sen en başa,
Vur da sert taşa.
*
Ayrı düştük biz,
Kaldı gizli iz,
Baktım noktaya,
Çıktım voltaya,
Düştüm oltaya.
*
Birden yürüyün,
Önlere sürün,
Zorluk bitecek,
Dertler yitecek,
Hüzün gidecek.
*
Sürgün edildik,
Yere serildik,
Akıl almaz iş,
Zorlu bu gidiş,
Kötü bir bitiş.
*
Asla pes etmen,
Geriye gitmen,
Birlik olalım,
Sevgi bulalım,
Sağlam kalalım.
*
Hor görüldük hep,
Hiçti tek sebep,
İsyandayım tam,
Bitti tüm tasam,
Koptu o rotam.
*
Omuz dağ gibi,
Sevgi bağ gibi,
Umut yeşerir,
Dağlar hep erir,
Işık gösterir.
*
Kaldık uzakta,
Battık batakta,
İnsaf nerede,
Kaldık derede,
Dağda tepede.
*
Güçlü durunuz,
Karşı koyunuz,
Aydınlık yarın,
Zirvesi karın,
Ateşi harın.
*
Kenara konduk,
Soğuktan donduk,
Aklım duruyor,
Kötü vuruyor,
Kalbi yoruyor.
*
Ses kat engine,
Çıkın dengine,
Meydana çıkın,
Engeli yıkın,
Meşale yakın.
*
Sınıra geldik,
Zulmü hep deldik,
Şaşkın vaziyet,
Sürdü eziyet,
Çirkin hüviyet.
*
Omuz ver bana,
Can kurban sana,
Zincir kırılır,
Canlar sarılır,
Sevgi karılır.