Ömür Yoldaşım Şiiri - Kasım Kobakçı

Göğsümde atıp duran ömür yoldaşım,
Dünyamda karşılaştığım eşsiz değer şefkatin,
Lalesi, gülüsün sol yanımın,
Bağlandım şahsına bütün benliğimle,
İade edemem o sıcak tutkunu.
*
Sürekli kılalım tutkuyu, devayı getirecek merhemler,
Yol bulup girelim rüzgarlara, aşalım saklı diyarlardan,
Yeşermiş pervazlarda tomurcuklar,
Dalgalanır fidanlar merhaba derken,
Karanlığı hayal et, yarin sinesinde yaşadığın.
*
İçimde nefes alan yazgı sırdaşım,
Şu ömrümde tattığım emsalsiz lütuf muhabbetin,
Güneşi, mehtabısın gizli dünyamın,
Vuruldum varlığına koca zihnimle,
Asla iade edemem tarifsiz şefkatini.
*
Sonsuzlaşsın sevdamız, şifayı sunacak tabipler,
Kapı aralayıp süzülelim lodoslara, yürüyelim ıssız menzillerden,
Düne sürüklensin azıcık sıradanlık hevesi, başka tutku parlasın bütün insanlarda,
Sözcük manalarından ırak, teni sarıp sarmalayan.
*
Diyelim ki şirin beldeyi tasavvur et,
Donanmış camlarda sarmaşıklar,
Titrer dallar hatır sorarken,
Akşamı tasavvur et, aşığın göğsünde tükettiğin.
*
Derinimde coşkuyla duran can yoldaşım,
Varoluşumda bulduğum paha biçilmez hazine sadakatin,
Baharım, sabahım oldun şu benliğimin,
Tutuldum varlığına tükenmez irademle,
Vazgeçemem asla o narin sıcaklığından.
*
Kalıcı yapalım muhabbeti, dermanı taşıyacak iksirler,
Yol çizip karışalım meltemlere, ilerleyelim sessiz sokaklardan,
Süslenmiş balkonlarda fesleğenler,
Raks eder fidanlar kucaklaşırken,
Zifiri karanlığı zihninde canlandır, cananın kollarında bitirdiğin.
*
Göğüs kafesimde çırpınan yegane sırdaşım,
Bu dünyada eriştiğim tarifsiz servet sevda ateşin,
Işığı, parıltısı oldun şu kaderimin,
Adadım kendimi yoluna hesapsız aklımla, temiz vicdanımla,
Reddedemem artık o eşsiz ilgini.