Duyuların o muazzam altüst oluşuyla fırladım yola,
Yanımda yoldaşım akbaba, çiğ etle beslenen budala!
Kustuk her şeyi; ne kasaba kaldı geride, ne de kutsal nehir,
Bütün tepeler amfetamin içmiş gibi sarsılıyordu şehir şehir.
Onlar uzak birer yıldız şimdi, sönmeye yüz tutmuş,
Benim vahşi hayvanım çoktan yeni şafağa durmuş!
Ama ansızın durdu o sevgili ışıkta vahşi yaratık,
Gözleri fırladı yuvalarından, burası son sınırdı artık...
Kayıt Tarihi : 7.06.2026 17:32:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!