Dünyanın bahtına çekti çile;
Belli etmedi, demedi ele.
Cemali aydı, benzerdi güle;
Tabip neşter vurdu yarasına.
Kırk yerinden vurdular kırk okla,
İster sabah ister akşam kokla.
Saracak seni de, kendin yokla;
Tabip neşter vurdu sırasına.
Diline geldiğince söyle harfi,
Okur herkes açılınca zarfı.
"Her rütbede aldım," deme "terfi";
Tabip neşter vurdu sevdasına.
Yazıda eyledik ömrü harman,
Dumanı sarmış, kalmadı derman.
"Halil, vaktim nedir?" diye sorman;
OKUMUŞ da göçecek dünyadan.
Kayıt Tarihi : 24.08.2026 08:22:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!