Ömrümün Son Güzel Günleri

Yağmur damlaları gözyaşlarımla karışmış,
Fark edememişim,
Ömrümün son güzel günleriymiş meğer.
Seninle geçirdiğim günler...
Fark edememişim.

Meğer ayrılık,
Kapının eşiğinde sessizce bekliyormuş.
Biz geleceği konuşurken,
O, valizini çoktan toplamış.

Şimdi her yağmurda
Gökyüzü seni benden iyi biliyor.
Ben ise
Islanan hatıraların altında bekliyorum.

Bir gülüşün kalmış cebimde,
Ne zaman elimi atsam
Parmaklarım geçmişe değiyor.
Fark edememişim...

İnsan,
Mutluluğun içindeyken
Mutlu olduğunu anlayamıyormuş.
Bunu bana
Yokluğun öğretti.