Masumhane Şiiri - Serkan Demir 2

Her ayın başında
Aynı merdivenleri çıkan bir adam vardı.
Biri anahtarı cebinde taşırdı,
Diğeri o anahtarla açılan ömrü.

Kapının ardında
Rutubet, soğuk ve eksik ekmek,
Kapının önünde
Takvim yaprakları kadar ağır adımlar.

Biri hesabını parayla tutardı,
Diğeri nefesiyle.
Aynı evin içinde
İki ayrı yoksulluk yaşanırdı.

Aylar birbirini kovaladı,
Duvarlar biraz daha sarardı,
Perdeler güneşi unutmaya başladı,
Kiracı ise aynadaki yüzünü.

Bir sabah
Kapı yine çalındı.
Bu kez içeriden gelen
Sadece derin bir sessizlikti.

Masanın üzerinde
Düzenli bırakılmış birkaç banknot,
Yanında yarım kalmış bir hayat,
Pencerede kurumayı bekleyen
Son umut.

Ev boşaltıldı.
Duvarlar boyandı.
Başka insanlar taşındı içeri.

Ama o evin bir odasında
Hâlâ ödenemeyen bir şey kaldı.

Meğer mesele kira değilmiş;
Bazı evlerin en büyük borcu,
İçinde yarım kalan insanlarmış.