Ömrüme Bedel Şiiri - Eray Yalçın

Kaçıncı gece bu uykusuz,
Kaldım yine ben umutsuz.
Sessiz odamda yankın var,
Geçiyor günler huzursuz.

Gitmeden önce bir daha düşün,
Zordur inan ki geri dönüşün.
Ömrüme bedel her bir gülüşün,
Bitmesin bu rüya, bu düşün.

Sensizlik ölümden de acı,
Sensin bu gönlün tek ilacı.
Gidersen eğer solar bahar,
Başlar kalbimde bir sancı.

Senelerce bekleyemem ben,
Vazgeçemem ki bu sevgiden.
Kapılar kapanır ardınca,
Sesin silinir bu derinden.

Dur gitme, kal benimle burada,
Bırakma beni fırtınada.
Varlığın can verir ruhuma,
Işık ol karanlık dünyada.