Yağmurla gelen toprak kokusu,
Belli ki hüznün kadar derin,
Bak! Nasıl da ıslandı kirpiklerin,
Bir servi gölgesinde bu öğlen sonu.
Dağılmayan uykusuyla mahmur gözler,
Anadan üryandır şimdi yalnızlık!
Tüyü bitmemiş kuşlar gibi tepende.
Darağacında akla gelen son arzu,
Bir söyler iki dinler seni.
Hoyrattır artık güneş
Ötesi olmayan bu köyde,
İlkin umudu vurdular,
Sonra el kadar bedeni.
Anlatılagelen hep buydu,
Buydu yeni dünya düzeni.
Yeryüzü ve tüm hazineleri;
Değer mi yığınlar altında görmeye
Aşılmaz duvarlardı o içimde ördüğüm,
Her şeyden öylesine uzağım ki ben!
Gidip gelmede o içimde kördüğüm,
Gölgem bile uzaklaşırdı benden.
Yılgındı, ürpermiş ve yorgundu beden
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!