Yılgın Şiiri - Ömer Koç 4

Aşılmaz duvarlardı o içimde ördüğüm,
Her şeyden öylesine uzağım ki ben!
Gidip gelmede o içimde kördüğüm,
Gölgem bile uzaklaşırdı benden.

Yılgındı, ürpermiş ve yorgundu beden
Ah edip hıçkıra hıçkıra ağlamaz mı?
Hatıralar sessizce uzaklaşırken benden
Seslensem onlara, geri gelen olmaz mı?

Ulaşılmaz dağlardı o içimde gördüğüm,
Beyhude bu kaçış, bu yılgınlık neden?
İrkilip, nedensiz uykumu böldüğüm,
İşte oydu hafızamı paramparça eden.