Yalnızlığın Şiiri - Ömer Koç 4

Anadan üryandır şimdi yalnızlık!
Tüyü bitmemiş kuşlar gibi tepende.
Darağacında akla gelen son arzu,
Bir söyler iki dinler seni.
Hoyrattır artık güneş
Ötesi olmayan bu köyde,
Bir doğar iki söner geceleri,
Ve bilhassa akşamüzeri,
Henüz acemi bir karanlık
Siyaha çalar her şeyi,
Geride bir avuç silüet,
Anasız babasız yüreğin
Bir çarpar iki durur artık.
Sessiz, kimsesiz…