Tarihin mimarı ey yüce millet
Ben sözümü yedim hoş görün n'olur
Aldı benliğimi düştüğüm zillet
Ben sözümü yedim hoş görün n'olur
Yüzümüzde maske din ile iman
Güneş devrilip de akşam olanda
Bizim garip eller düşer aklıma
Gurbet elin çiçekleri solanda
Köyümde ki güller düşer aklıma
Burada insanın yüzleri zerrak
Bir gece vaktiydi sana geldiğim
Gecenin kalbinde tandın Ankara
Mavi semasında mana bulduğum
Zamanı deviren andın Ankara
Şu harap gönlüme mührünü vurdun
Bakın şu halime can-ü yarenler
Issız sahralara itti aşk beni
Sırra agâh olup mana verenler
Dipsiz bir kuyuya attı aşk beni
Perişan halime şad-ı oynadı
İbrahim olunca Nemrut’a karşı
Bir hınçla ateşe attılar beni
Beşikte tanıdım alayı, arşı
O günden düşmana kattılar beni
Bülbülü kaybettim gonca gülünde
Dilde türküm oldun söyledim seni
Umut dağlarımda yeşeren reyhan
Şu gönlüme sultan eyledim seni
Olmadığın zaman yıkılır bu han
Oy Aslıhan...
Gittiğim yangına çağırsam seni
Ardım sıra gelirmisin Asyacan?
Ben sana gelemem, bekleme beni
Ayrılığı bilirmisin Asyacan?
Ara beni turnaların göçünde
Seksen yıl bu ülkede yazı-yaban uyudu
Gökte yıldız uyudu, yerde taban uyudu
Üzerimize ölü toprağı mı attılar?
Sürüye kurtlar daldı, bizim çoban uyudu
9 Eylül 2014-Gaziantep
Yüzünü çevirip bana bakarken
Sülyetimi benden çaldı aynalar
İçinde bir çocuk beni yakarken
Gözlerimi benden aldı aynalar
İndim oturduğum yüce makamdan
Senin olsun güzelliğin iffetin
Dünyalar güzeli olsan banane
Sınırları aşıp gitsin şöhretin
Hak katında paye alsan banane
Bana karşı cellat kılıcı oldun
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!