Ömer Çetinkaya Şiirleri - Şair Ömer Çeti ...

-1-
Bir bakarsın üzülür,bir bakarsın güleriz,
Gözlerinden taşarak,yanaklardan ineriz,
Sıcak soğuk etkiler,gül gibi solu verir,
Bu hayat geçicidir,bakii hayat isteriz.

-1-
İnsanlarda kavim var,güller böyle renk renk'tir,
Ayrı ayrı cins'i var,birbirine denk denk'tir,
Her varlığın üstüne,bizleri hakim kılan,
Bizi imtihan eder,her sorusu cenk cenk'tir.

1-Beni seven O(cc) -
Buhca niğmet vererek,sende beni sev diyen,
Kalbime gelenleri,benden önce O bilen,
Nasıl olur seherde,yırtıldığımı duymaz?
Açılmış güller ile,bana selâmı gelen.

1-Her noktada yol var-
Her noktadan sana ben,bin yol buldum Allahım(cc) ,
Aslaa şikâyet etmem,göklere çıksa vahım,
Başıma gelen işler,benim sınavda sorum,
Derdim sana arz etmem,hayır değildir ahım.

1-
Her insana ya aferin,veyahutta yûhh derler.
Ya(pek güzel oldu) buna,veyahutta tûhh derler
Önemlisi çok insanın,sana iyi demesi,
İyiyi gaybete övüp,kem yüzüne tûhh derler.
2-

1-
Anlaşılır gerçekler biliyoruz zamanla,
Kendimiz yitik idik geliyoruz zamanla,
Her derdin dermanıdır her acının ilecı.
Ağlamayı atlattık gülüyoruz zamanla.
2-

Sende cananım var sende canım var,
İstanbula doya doya sarılsam.
Üç torun bir evlat sonsuz kanım var,
İstanbula doya doya sarılsam.

Seni methedenin aşkı uğruna,

Hatem'ini okuyorum şeker dikeninde,
Allahım(cc) ne azamet diyor,
İliklerime kadar irkiliyor,
Sana gelmeden kendime geliyor,
Kaynayıp kaynayıp coşuyorum,
Varlığımı bilme sevinci içerisinde,

Kalemimi alıp,meydana çıktım,
Dağlar'ı taşlar'ı,şiir etmeye.
Dünyanın gözünün,içine baktım,
Çatılmış kaşları,şiir etmeye.

Topal dede türbesinin,yanına çıktım,

Allahım(cc) ne bu bendeki bulanıklık,
Vuruyorum başımı taşlara,
Sular gibi durulur,
Kendimi bulurum diyorum,
Olmuyor,olmuyor,olmuyor.
Ben kendimi bilemiyorum.