Ömer Çetinkaya Şiirleri - Şair Ömer Çeti ...

Yüreğimde oylum oylum,yangın var,
Acım acı çekilmiyor,gelde gör.
Aktı kanım,içerime uyuştu,
Yüreğime kandan oldu,göl'de gör.

Vasfın tarif etmek,ağzıma sığmaz,

Etten kemiktenmi,yoksa kandanmı?
Bu kıymetin nerden,aldı bu insan?
Bedenini taşıttığı'can danmı?
Bu kıymetin nerden,aldı bu insan?

Su ile boğulur,ateşle yanar,

Ben bu yükün altındayım,
Ezildim ezilecek arası,
Yardım edin ne olur!
Buluşup birlik olalım,
Yüreğim harman yerimiz cem alanımız olsun,
Ne olursanız olun yeter ki sevgiyi bilin,

Kıymetimi anlarım,verdiğin kıymetten ben,
Kâinatta ne varsa,hep bana hizmet eden.

Tabiy senin emrinle,hizmetime koşarlar,
Emrin için can vermek,yarışında coşarlar.

Dersim aldım nebâtatlar,
Seni bana anlatıyor.
Yer yüzünde bütün otlar,
Seni bana anlatıyor.

Gelinciğin nazlanması,

-1-
Elâsı var yeşili var,zeytin gibi siyahı,
Hudut sınır dinlemez,gezer bu seyrangâhı,
Bu alem kitabını,onlar ile okuruz,
Göz görmez yürek görür,tanıtırlar Allah'ı(cc) .

Ben güneşin ilk düştüğü doruklarda yaşar,
Bem beyaz gelinlikler içinde gelinim,
Süzülürüm yücelerden engine,
Benim seğmenim güneş, gelin atım yel.
Gelin kuşağımı bağlayıp,
Günü tüllerime takıp size gelirim,

İşte böyle bir bahar,kırlara çıkmış idim,
Oğlum Dağıstan ile,biraz gezmek istedim.
Yanyana ağır ağır,etrafı seyrederek,
Öten kuşun böceğin,sedasın derk ederek.
Biraz gittikten sonra,çayırlığa ulaştık,
Baharı anlamaya,Dağıstanla anlaştık.

İnsan doğar yaşar ölür,
Herşeyin bir sonu vardır.
Ömür sermayem son bulur,
Herşeyin bir sonu vardır.

Bize ışık veren günün,

Halinden belli oluyor,
Gülenlerle gülmeyenler.
Elbetteki ayırt olur,
Bilenlerle bilmeyenler.

İnsan bu Dünya'ya gelir,