Ömer Çetinkaya Şiirleri - Şair Ömer Çeti ...

Bütün Dünya'yı gezip,her insanı dinlesen,
Dertsiz'in bulamazsın,elek ile elesen.

Meselâ benim derdim,bir değilde çok derim,
Bazen sıraya koyup,konulara bölerim.

Topalmıydın,çolakmıydın,körmüydün?
Bir yâre esirmi,hürmüydün kafa?
Seher bülbülüyle,dili zârmıydın?
Kendi varlığında,gürmüydün kafa?

Nazenin vücudun,kurtlar yemeden,

Allak bullak oldu,işim düzenim,
Kafama gönlümü,taktım takalı.
Dur durağım yoktur,inan ki benim,
Kafama gönlümü,taktım takalı.

Soğuk üşütmüyor,güneş yakmıyor,

Kendin bilmekte,
El gibi insan.
Dalından kopuk,
Gül gibi insan.

Umutlar eker,

Karıştırdım hayatta,rüya ilegerçeği,
Dikenle deste ettim,karanfili çiçeği.

Unuttum yıllar oldu,güneşin doğduğunu,
Yüreğimden acıyı,bülbülün sağdığını.

Hergün ettiğinden insan kendini,
Hesaba çekmeli hesap gelmeden.
Bildimmi İmanı? bildimmi Dini?
Hesaba çekmeli hesap gelmeden.

Kaç kez soluk aldın kaç kez Hak dedin?

Kendin Sır Etmiş

Yaratmış alemi,bütün her şeyi,
Varlıklar içinde,(KENDİN) sır etmiş,
Bizlere bahş etmiş,canı sevgiyi,
Balbüle al gülün,rengin sır etmiş.

Bembeyaz minarenin,çağla rengi gölgesi,
Göz yaşıma aks eden,müezzinin gür sesi.

Sana müzik geliyor,benim ettiğim ağıt,
Kanımızı emmeyi,meslek edinmiş taut.

Seher vakti bülbül öter,
Sesi duyan kulak nedir?
Yüreğim kan ağlar yâra,
Göz dediğin sulak nedir?

Her duyduğum sesi seçip,

Yüce Mevlam huzurunda,
Sana karşı kul nedir ki?
Başlangıcımı demedim,
Bu gittiğim yol nedir ki?

Derdim vardır boydan aşkın,