Ben bağırmadım hiç,
Sessizliğimi duysunlar istedim.
Kalbimi saklamadım,
Yine de gözlerime inanmadılar.
Oysa samimiyet,
Hani bazı duygular vardır adını koyamazsın
Ararsın bir türlü karşılığını bulamazsın
Yazmak istersin aceleyle buruşmuş bir kağıda, yazamazsın
İçindeki hezeyanı betimleyen sözcükler geçer gider zihninden, sayamazsın.
İkilemde kalırsın.
Oturmuş kendini ozan sanmış
Kağıdın yanına sinsi kalem koymuş
Ah ki, şiir bunun eline kalmış
Katkı veren şair neylesin
Söz nedir kelam nedir bilen söylesin
Kim bilir kimin gönlünde kaç mezar var.?
Kim bilir kabristanında ne çok hasar var.?
Kim bilir belki gizli bir intizar var
Zahire aldanırız, belki yıkık bir hisar var
Oysa sevgi,
iki insanın aynı yerde durup
birbirine “ben buradayım” demesiydi.
Ben “buradayım” dedim,
sesim yankılandı
Sen duydun mu?
En saf aşklar çocukluk aşkları,
Saftır çocukların akan gözyaşları.
Samimidir,heyecanları telaşları.
Büyüdükçe aşkı kirlettik hepimiz.
..
Ömer
Sana kızmayı öğrendim sandım.
Adını içimden silmeye kalktım,
Harfler parmaklarıma yapıştı.
Bir insan, bir başka insandan
bu kadar mı çıkmaz?
Gündüz bulutlara bakarım,
gece yıldızlara.
Yeryüzüne demediklerimi gökyüzüne bırakırım usulca."
Bulutlar alır gider içimin yükünü,
yıldızlar sessizce dinler gecelerimi.
Kimse yargılamaz beni,
Gece çöktü, korku sardı dört bir yanı,
Millet yazdı cesaretten yeni bir destanı,
Sarsılsa da eğilmedi bu aziz vatan,
Hürriyetin nöbetiydi o kutlu zaman.
Sana ulaşmayan her yol,
gelip kalbimde bitti.
Şehirler değişti, mevsimler eskidi;
ben, adını eskitemedim.
İnsan bazen birini sever,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!