Ölüm haramisi Şiiri - Hulia Bayrakdar

Ölüm Haramisi

Üzerine biçilmiş ölüm gömleği.
Men edilen ruhun atlası.

Kurulup gerilir çarmıha zihni —
İsa olur, iner yeryüzüne çehresi.

Kılı kırk yaramayan haramisi.
Vaat etmem sana Nuh gemisi.

Çakılı kalan, arayıştaki İncil’i
ana rahmin yolunu gösterir mi?
Yoksa döndürür mü
Cahiliye’nin kurak kalbine?

Geçilir sorguçlardan...
ama melekler nerede?
Erişirler insalarmış gibi
dünyadakilere.

Cesaretin kefareti
suskunlukta mı gizli?
Bu yüzden mi
yedi tanesi kalır?

Bir yarış içine giren tanrılar...
Galip gelen mi dine bağlar?

Köleleşen sistemde bulunmak vasıfsız.
Her günü aynı geçenlerden farksız.

İdrak edenler dahi
inkârı yağlarlar.
Yaşadıkları sanılan dünya
topraktan ibaret.

Varsa direncin —
ölene kadar
nefsini diret.