Olmaz olasın Şiiri - Raif Kemal Taner

Kendi kazdığın kuyuda boğulursun elbet bir gün,
Gözündeki perde kalkar, güneş doğar görürsün.
Yalan dünya yokuşunda nefesin kesilir yorgun,
Hesap günü divanında adaletten olasın.

Vicdanın sızlamaz mı, söndürürken o közü?
Karanlığa hapsolmuşsun, göremezsin sen düzü.
Doğru olan bir sözün yok, büküktür artık özü,
Mahşer günü mizanında hakikatten olasın.

Kibir denilen o kuyu, yutar elbet benini,
Yıkma sakın yuvasını, incitme sen tenini.
Sırtında yük taşırsın, bilmezsin hiç derdini,
Garip Raif Kemal der ki, selâmetten olasın.