Ölesim Geldi Şiiri - Fatma Soylu

‎Güneş doğsa bile her yanım ayaz
‎Gidişin mevsimi kapkara bir yaz
‎Yürekte bir melodi elde bir saz
‎Dertli bir bozlakla dolasım geldi
‎
‎Vuslat dedikleri Kaf Dağın ardı,
‎Gökleri simsiyah bir duman sardı
‎İçimde bir yetim ah'u zar vardı
‎Onu şebnemlerle silesim geldi
‎
‎Siyah gözlerinin düştüğü yerde
‎Aralanır elbet o gizli perde
‎Dermanı gizleyip bin türlü derde
‎Yaralı bir ceylan olasım geldi
‎
‎Turnalar uçuşur, kanadı yorgun
‎Bizimki bir ömür, hayata dargın
‎Bahtım bir kör kuyu, rüzgarım gergin
‎Maziye bir selam salasım geldi
‎
‎Ne bahar yeşertir solmuş dalları
‎Ne de unutturur eski gülleri
‎Bir avuç hatıra koca yılları
‎Seninle sil baştan alasım geldi
‎
‎Olmadı işte seni silemedim
‎Razı değilim sensiz gülemedim
‎Gururu bırakıp da gelemedim
‎Ama son kez kapın çalasım geldi
‎
‎Gurbetin akşamı çökünce sere
‎Anılar dökülür her gece yere
‎Küsmüşüm dünyaya, küsmüşüm yare
‎Gidip bir kuytuda ölesim geldi.
‎