Yeşil ormanlar sarsın tenimi…
Hayaller söndü gözlerimde
Gerçekler perde dedi ömrüme
Uyandım tatlı yorgunluğumdan,
Bu gece,
Yeter ki hayatın mücadelesini sırtında taşırken kendini unutma…
Bir masal yazdı yüreğim gerçek olmasa da,
Ruhumda sakladığım hayatımı oynadım, perde dedi zaman
Hep bir çabanın boğan ateşinde yanmıştım, esir gibi
Yorgunluğun en yüksek tepelerinde, rakımlarda kayboldum
Yaşamın her karesindesin
Sorunlarım beni, tutar bırakmaz,
Gözlerimden dökülür, aşkın yağmuru.
İçimde saklanır, duygularım konuşmaz.
Tutuklanır yüreğimden, sevdamın onuru.
Yaşam senle bir gül bahçesi olur…
Haydi, gel! Hazır yağmur da yağarken,
Islansın kurak duyguların, yeşersin sevgin…
Ruhunda, sıkboğaz yaptığın mutluluğu,
Serbest bırak, yürüsün bana doğru…
Yaşam tanışır…
Ben düş gezginiyim gözlerimde hayat başlar,
Yaşayan tüm ruhların en derin gizemindeyim,
Görünmezlerin saklısında başlar hayatım,
Varlığım siler süpürür sevginin tüm kırpıntılarını,
Yaşam bir özgedir
Vatanımı sahipsiz sanmayın
Yetmiş altı milyonum tek yumruk.
Bayrağımı dalgalanmaz sanmayın.
Ecdadımız mezarında tek yumruk.
Yangın sarılışlarım…
Yüreğim taşır kın gibi vurduğun hançerini
Kanamaz ki; sevgim, yıkılmaz bedenim
Öyle sana bağlanmışken ruhum, tenini
Atamaz ki; hayatımdan tutan ellerim…
Yaşamak kadar hayat taşıyorum…
Kalsın ardımda ne varsa, gelmesin yanıma,
Sonsuzluğun sensizliğine gidiyorum.
Dokunmasın boşluk bile sana değdiyse,
Senin tutunamadığın boşluklardan geçiyorum.
Yaşamak ne güzel oysa…
Dağları dolaştım; akan sulardan içtim, serinledim.
Yoruldum yaşarken, anladım hayatı,
Anladım yaşamak ne demekmiş, aslında…
Oysa yaşamak seyretmek değil, yorulmak tüm hücrende,
Yaşamak seninle güzel…
Sokakta yürüyorum, gök buluta dönmüş.
Damlıyor yağmur, çiseleyip yağıyor işte.
Adımlarım taşıyor tenimi, ruhumda hüzün var.
Aslında hep benlesin, öyle bir şeysin ki;
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!