Kollarına bıraktım kendimi…
Yalnızlığımı dört duvar sarar,
Karanlıklara mahkum gibiyim,
Sesim kısık ruhum firari tenimden,
Bende yokum inan ki; kendimde
Kendine yabancı oldun sonunda…
Çağlayan oldum, doldum yatağa,
Bir ırmak olup, aktıkça aktım.
Yollara vurdum, duygularımı,
Arkama bakmadan, gittikçe gittim.
Kendini arıyorsun…
Yıldızlar gökyüzünde, karanlığa saklanmış,
Yanmıyor gözlerinde umut, ağlamaklı ve baygın,
Bir gizem var anlaşılmaz, derin suskunlukta gizli,
Durgun sular gibi, akmıyor hayat bugün.
Öyle bir sarılırım ki…
Çalındı sevgim yüreğimden,
Hırsızım sen oldun,
Şahidimse gözlerin,
İsmini, aşkıma yazıyor yüreğim…
Öyle bir…
Öyle bir sevki; kenetlensin yüreğim merkezim ol,
Öyle bir gel ki; yollara dökülsün ruhum beklerken,
Öyle bir bak ki; enerjin güç versin varlığıma,
Öyle bir gelim ki; taparcasına aşkla…
Taşısın rüzgâr duygularımı…
Sorma; sözlerimi duyamazsın sen.
Sesimde suskun, rüzgârlar esiyor.
Bakma; göremezsin yüreğimi sen.
Aşka çarpan, duygularım taşıyor.
Siliniyorum hayattan…
Bir kutu gibi dört yanımı,
Kara duvarlar çevirmiş,
Ruhum esir, canım çıkmış
Bir köşede yatıyorum.
Aşka dair…
Aradığım sendin, biliyorsun,
Ruhuma hayat ekiyorsun,
Bakışınla…
Sevgimin beslendiği,
Çünkü sana hükümlüyüm…
Alaca mavi gözlerinde hapis oldum
Gecenin koyusu dokundu içime,
Bir ney oldum hüzünlü çalan,
Mahsunlaştı duygularım yüreğime düştün,
Uçar durgunluğunda…
Çok özel bir yerde gizli kalmış yalnızlık
Tüm gözlerden uzakta, hep karanlıkta doğar
Bilinmez, çelimsiz ve yalnız yaşar
Duygu; kurak bir çölde hayat suyunu arar…
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!