Heyecan içinde kaldı mı?
Bir şafak atıyor, güne giriyor hayat,
Karanlık aydınlığa teslim bir müddet,
Gizlilik şeffafa boyanır, biter…
Herkes rolünü oynar, güneşe…
Kendine yabancı oldun sonunda…
Çağlayan oldum, doldum yatağa,
Bir ırmak olup, aktıkça aktım.
Yollara vurdum, duygularımı,
Arkama bakmadan, gittikçe gittim.
Kendini arıyorsun…
Yıldızlar gökyüzünde, karanlığa saklanmış,
Yanmıyor gözlerinde umut, ağlamaklı ve baygın,
Bir gizem var anlaşılmaz, derin suskunlukta gizli,
Durgun sular gibi, akmıyor hayat bugün.
Kollarına bıraktım kendimi…
Yalnızlığımı dört duvar sarar,
Karanlıklara mahkum gibiyim,
Sesim kısık ruhum firari tenimden,
Bende yokum inan ki; kendimde
Kızıl dokunuşun akşamına dönerim
Kadırgaların geçer denizlerimden
Dalgalarım sarılır güvertesine
Öyle patlarımki fırtına olup
Yelkenlerine rüzgar olur açarım...
Kızıl saçlı kadınım…
Gözlerimden süzüldün, kızıl saçlı kadınım,
Parlayan bir yıldızdı, aşk’tı bakışlarında,
Mevsimler yaşardım, teninin gel-gitlerinde,
Nefesimde çektiğim, sevgi oldu hayata…
Kadınım olsana…
Yüreğim hep yalnız, sen yoksun yanımda,
Gözlerim arar oldu bu gün, seni…
Kokuna öyle ihtiyacım var ki,
Yanımda olsan, nefesime hayat olacaksın,
Karanlık olurum…
Dön diyemedim, gözlerin görmezken beni,
Sevgiye yol verdim, yüreğimden söküp attım,
Bakamıyorum senle, gördüğüm umutlara,
Duyamıyorum sesin, sustu kayboldun,
Kar yangını oldum, tutuştum…
Geceler saklıyor sevgimi, yıldızlara astım bu gece,
Yüreğimde en ufak duygu kalmadı, acımıyor artık.
Oluruna bıraktım yıpratmayacağım kendimi, olduğu kadar dostum,
Ruhumu saldım tenimden, özgürlüğe ferman yazdım.
Nefes aldım
Karlı bir akşamdı, her yer bembeyaz.
Yalnızlık bir çıplak beden, oldu bana,
Üşüdüm,dondum, ayaz vurdu,
Ne yapsam da olmadı çözülemedim.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!