Gördün mü?
Saklıydın içimde, sevdiğim yürek,
Duygularımın dehlizlerine kaç kere girdin
Karanlık köşemde sakladığım seni
Gördün mü?
Görmesem de…
Ben saklanan yüreğin, sessiz ritmi oldum,
Dinmeyen gönül sızım, kül eder duygumu,
Dökülür umutlarım, hasat çiçeği olup açar…
Kururum içten içe, nefes alamaz gözlerim…
Gölgelerde…
Rüzgârlar savurdu, aldı beni uçurdu
Bilmediğim adreslerde, kayboldu ruhum,
Bedenimi sensizliğin yangını sardı,
Alev alev gözlerin, yaktı tenimi…
Gömülürken karanlıklarıma…
Bensizliğin dolaştığı yalnızlıklarda
Senle kal tek başına,
Özlemler aksın gözlerinden,
Pişmanlığın dökülsün teninden,
Göğe uzanıyor…
Kılıç gibi yükseklere vuruyor gözlerim
Kesiyor sevgiyi teninden bir parça
Akıyor kanı damladan biraz çok
Tutmuyor yüreğin sevgi hayali…
Gökyüzü ağlıyor sessizliğin siyahında…
Susma konuş artık akıt zehrini bana
Hep sustun da ne oldu kinlendim sana
Söyle beni neden fırlattın değersizce
Kayda almadın sen kendin oldun öylemi…
Gözyaşı nehirlerim…
Gözlerim açık ve…
Boşluğun uzaklarına takıldım,
Bakışlarım görmüyor
Aslında hayatı,
Gözler parıldıyor bir zaman…
En aydınlık güneş sendin doğdun gözlerime
Yakan bir ışık oldun yüreğime saçıldın
Ruhumu alıp götüren görünmez bir his gibi
Adımlarımda seni izledi beni alıp götürdün…
Gözlerim gerçekle çarpıştı…
Gözlerim gerçekle çarpıştı,
Soğuk bir akşamdı, rüzgâr tene dokunuyor,
Issız karanlık, hüküm sürüyordu.
Yıldız sönük, ay buluttaydı,
Gözlerimi sele vermiş…
Karanlık sis gibi geliyor kaplıyorsun göğü
Saklıyor yüzlerin niyet bakışlarını
Bir gölge düşüyor ışığın altına
Sönüyor sevginin aydınlık gülüşü…
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!