Olur sonsuzluk
Bir viran dünyada çamura bulanmış ruhum,
Karanlık bataklıklarda gömülüyor ömrüm,
Soluğum kesiliyor sönüyor canım,
Çığlıklarımda isyanım sessizce süzülüyor…
Mavi olurum mesela…
Ben,
Gözlerim açıldığında doğdum.
Bakışlarımda hayat vardı,
Zamanı çalan,
Unutulan yürekte, dilenciyim sevdaya…
Kayıp bir bedendeyim, bilinmeyene giden,
Gözlerim görmüyor, attığım adımları,
Bir çizgi oyununda, belirsiz sapmalarda,
Yaşayan doludizgin, amaçsız bir ruhum.
Aldığım Nefeste Sanada Yer Var
Hayatım Sen, Varlığım Sensin
Ruhuma Açtığım Bir Penceresin
Sevgimi Besleyen İzlerin Var.
Haydi, Koş Kırlara Çıplak Ayakla
Kalplerde buluştuk…
Sen bukadarcık mesafeyi uzak mı sandın
Bana hiç gelmedin ki; benden gitmedin de…
Sevginin zirvesinde buluştuk kaç kere,
Görmedik birbirimizi ama hep bizdeydik…
Sevgisinde boğuluyor…
Görünmüyor yarınlar, bulut kaplı gökyüzü,
Sis duvarı örmüş gövdeme, yalnızlığımın ruhu,
Gözlerim kırmızı, kana dönmüş akan yaş,
İçime atarım, tüm yaşamın zehrini…
Sevgisiz dört duvar yıkılıyor…
Sürükleniyorum tutuyor bir rüzgâr kollarımdan
Ayaklarım çözülüyor yollardan boşluğa çıkıyorum
Doluyor tenimi saran hava kederlerin soluğunda
Bir çıkış arayan yüreğimde demir parmaklıklar var…
Sevgi olup büyütemedin…
Ömrümü sana hediye ettim.
Değerini bilip yaşatamadın.
Duygularımı yüreğine ektim.
Varlığında, sevgi olup büyütemedin.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!