Ölüm olurum…
Bir yıldırım düşüyor, yüreğime gözlerinden,
Acıyor içim; sensizlik kokuyor, ruhum…
Hissedemiyorum seni, eriyorum sevgimde,
Yüzümde mutsuzluğun, çiziliyor resmi…
Olur sonsuzluk
Bir viran dünyada çamura bulanmış ruhum,
Karanlık bataklıklarda gömülüyor ömrüm,
Soluğum kesiliyor sönüyor canım,
Çığlıklarımda isyanım sessizce süzülüyor…
Mavi olurum mesela…
Ben,
Gözlerim açıldığında doğdum.
Bakışlarımda hayat vardı,
Zamanı çalan,
Bu Gece, Özgür Ruhların,
Dolaştığı Kulübe Takıldım.
Kapıdan İçeri Girip, Adım Attığımda,
Çok Farklı Bir Dünya Vardı.
İnsanlar Kendi Hayallerinde
Sevgisinde boğuluyor…
Görünmüyor yarınlar, bulut kaplı gökyüzü,
Sis duvarı örmüş gövdeme, yalnızlığımın ruhu,
Gözlerim kırmızı, kana dönmüş akan yaş,
İçime atarım, tüm yaşamın zehrini…
Aldığım Nefeste Sanada Yer Var
Hayatım Sen, Varlığım Sensin
Ruhuma Açtığım Bir Penceresin
Sevgimi Besleyen İzlerin Var.
Haydi, Koş Kırlara Çıplak Ayakla
Kalplerde buluştuk…
Sen bukadarcık mesafeyi uzak mı sandın
Bana hiç gelmedin ki; benden gitmedin de…
Sevginin zirvesinde buluştuk kaç kere,
Görmedik birbirimizi ama hep bizdeydik…
Cenneti dünyada kurduk…
Bir fırtına esti, karanlığı aldı götürdü dünyadan,
Bembeyaz bir gökyüzü güven verdi, sıcacık aktı günün ilk ışığı kalplere,
Hayat sıfırlandı, milattı yeni bir yaşam başladı.
Tabiat öyle bir nefes aldı ki; bekliyordu sanki, merhaba dedi güne heyecanla,
Çiçek olup açanım…..
Sen bir yürek atışısın, kafesinden fırlayan,
Yalnızlığımın kalabalığı, gözlerimi yakan,
Unutma her zaman, sen varsın ruhumda,
Çılgın gibi seveceğim, ateşlerde yana yana…
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!