Oktay Çekal Şiirleri - Şair Oktay Çekal

Son uzaklardayım...

Görme beni ben zaten yoğum varlığımda
Sevme beni sevginin son durağıyım iner şimdi
Yoğum bu aralar buhar rüzgârlarında sürüklenirim
Kanatlarım bile çok yorgun son uzaklardayım…

Delirmiş Gibiyim, Bir Büyü Sardı Beni,
Alamıyorum Kendimi, Sökemiyorum, Karanlıktan
Gözlerim Kar Yangınında Kalmış, Kör Gibi…
Yakıyor Ateşin Koru, Kül Oluyorum.

Çıkmaz Sokaklarda, Yürüyorum.

Bu ömre bir çentik daha atıyor kader…

Uçurumları aldım sol göğsüme
Kaç kere düştüm gözlerimden metrelerce
Sen hala durulmuyorsun sevgimde
Tokat gibi geliyor hayat tenime…

Öyle bir gel ki; …

Öyle bir bak ki; gözlerinde can olum.
Öyle bir sev ki; sevginde boğulayım, ölümüne,
Öyle bir ol ki; varlığın sürüklesin uzaklara beni,
Öyle sarıl ki; kollarında eriyip, bir pınara akıp suya karışayım.

Sevgi yürek arar…

Bu gün öylece baktım,
Gözlerimden kanatlanan anılarım,
Aldı beni…
Aslında ruhumda kıvranan duygularım,

Yağmur Olurum
Öyle Uçuk Ve Özgür Ruhum Var Ki;
Sen Benim Hayatımı Yakalayamazsın
İçimdeki Duygular Coşmaya Görsün,
Silerim Hüznü, Sonsuz Aşk Olurum.

Gönüllerin dergahı lalezar

Hep karanlık bu dünya,
Lalezar ülkesi çok ırakta,
Güllerin en şahı,
Gönüllerin dergâhı lalezar…

Gizlensem olmuyor, görünsem olmuyor…

Kördüğüm adımlar, bağlanmış kadere,
Yürüsem olmuyor, durmasam olmuyor,
Gecenin mahremi, giyinmiş teninde,
Gizlensem olmuyor, görünsem olmuyor…

Aldın götürdün

Kan gölü gözlerime, rüzgâr gibi estin,
Aldın tüm hüznümü, savurdun yüreğimden,
Bir girdabın içinde, boğuşurken ruhum,
Can yeleği oldun, tuttun kollarımdan.

Sıkıca…

Ruhumun kanatlarında sevgim saklanıyor
Gözlerinden sicim gibi hüznün yaşı akıyor
Bir garip rüzgârın dokunuşunda sersemliyorum
Atıyor bir çentik ömür benden gidiyor…