Oktay Çekal Şiirleri - Şair Oktay Çekal

Gittiği yere kadar…

Sevgi pınarından coşan, hislerde saklıyım.
Görünen yanım aldatır, sakın kanmayın,
Bazen derinlerde yaşarım sessizce,
Bazen de kıyıya vuran, denizyıldızıyım.

Bardak bardak iç beni…

Yakıyorum gözlerimde aşkımı,
Küllerinde arayıp bul beni…
Yıkıyorum gözyaşımda sevdamı,
Akan her damlamdan sor beni…

Bıraktım yüreğimden…

Ruhumu karıştıran, varlığında dağıldım.
Görünmez oldum, gaip gecelerde…
Bilmediğin sevgilerde arandım,
Kalp çarpıntısı olan, duygularda kayboldum…

Bir kar fırtınası

Bir kan fırtınası, esiyor yüreğimde,
Damarlarım çatlamış, kanıyor içim,
Terk ediyor ruhum, akarak bedenimden yavaşça,
Bir garip, rüzgâr esiyor ve titriyorum,

Aşkın toz zerrecikleri…

Hayallerin yamaçlarında, özlemlerimizi yaşarken,
Bölündük bedenimizden, ruhumuzda tek olduk,
Gerçeklerimizin gölgesinde, tanıştık ansızın,
Aşkın toz zerrecikleri, olduk seninle.

Adım olur karanlığın labirentinde

İçimde büyürsün,
Gözlerim sen olur kızıl gecelerde,
Ruhumu salarım sana uçarak gelir,
Benden önce…

Ağır geliyor zaman…

Bulanık beyazdı, kirliydi,
Gözlerimin gördüğü uzaklar…
Ruhumu kapladı bir an
Karabulutun rehaveti boğdu san ki;

Arıyor seni…

Bir yorgunluk gibi, sardın bedenimi,
Ruhumu alıp ta, vermedin bana,
Ölüm rüzgârı gibi, estin tenime…
Çıkan bir soluk, oldun canıma,

Attığım Adımlarda…
Barikatta, Çukurlarda…
Derin İzlerinden Başka,
Neyin Var Hayat.

Gülmeyen Bahtan,

Hayatın Gücünü,
Bukadar Küçümsemedim
Hep Coştum, Bir Gülücüğe,
Mutlu Oldum

Bir Sese Kulak Verirken,