Oktay Avcu Şiirleri - Şair Oktay Avcu

Karanlıkta
Yıldızlardan aydınlığı yapmışlar
Okuyorum
En büyük harflerle yazılmış
Baş harfi (Ö)
Sonu (K) öyleyse, ama öpmek değil ona yakın, ölmekte değil

Trenler geçer istasyondan
İşçiler yolları yapar
Yollardan insanlar geçer
Asık suratlı
Ve güle oynaya
Lojmanlarda birileri oturur

Altımda dört tekerlekli arabam
Ayaklarımda tekerlerim
Ellerimde frenim
Ve ellerimde pedalım
Alabildiğine koşuyorum
Dağlardan derelerden değil

Asmak istiyorlar bedenimi,
Asmak istiyorlar düşüncemi
Asacaklar duygularımı, sevgilerimi, mutluluğumu
Asmalılar mı beni
Asacaklar umutlarımı, güzelliğimi
İnsanlığımı asacaklar

Çingenler yaşamayı bilmez
Asmayı bilir onlar
Asmayı bilirler
Halatı kementleyip
Sandalyeyi çekmeyi bilirler
Ölümü sunmayı

Aşk
Elde edildiğinde değeri azalan
Hatta değersizleşen
Ele geçmediğinde
Çoğalan
Duygu yoğunluğudur

aşk hiç gerçek olmadı
hep yalandı
var sanıldı
asılsızdı
önce yaşandı
sonra unutuldu

beyinler geliştikçe
tanrıların sonu
tanrı
tanrının sonu
tanrısızlıktır

Senin olsun bayramlar
Bayramlıklar
En güzel hazırladığın yemekler
O en çok sevdiğim güzelim börekler de
Adını söyleyemem baharların
Karda açan kardelenlerin

Bir de gül koy
Koyusundan
Kırmızı kan renginde
Akmasın ama
Adımı
Önemli değil