Ateşler yaktık
Ve ısıttık dünyanın anarşistlerini
Onlar ki üşümüşlerdi
Ellerini uzattılar
Biz kaçırmadık ateşimizi
Elbette kaçıranlar oldu
Hiçbir zaman zengin olamayacağım
Ama hep dürüst kalacağım
İnsan olacağım
Hep sevmesini bileceğim
Belki istediğimi yapamayacağım
Canım çekecek yarıda kalacağım
Bilmedim belki de sonunu
Böyle olacağını
düşünmedim
Ta buralara varacağını
Yakın sandım
Yaklaştım
Sarışınları sevmiyorum
Kısa pantolon giyiyorlar
Esmerleri de
Onlarda yaşamayı bilmiyorlar
Ve uzun boyluları da
Bak yüksekten bakıyorlar
Dar eylemişler, dar eylemişler
Çirkine dünyayı dar eylemişler
Bana bu dünyayı dar eylemişler
Doğruyu yanlışı eğriyi bir eylemişler
İyiyle kötüyü bir eylemişler
Zar eylemişler zar eylemişler
San ki
Seni karnımda
Seni sırtımda ben taşıdım
Ve senin için
Sevmediğim insanların kahrını çektim
Sevmediğim hayatı yaşadım
Kim çıkar
Yürüyen merdivenleri koşar adım
İte kaka kaçarcasına
Beşinci katına mağazanın
Yorulmadan
Ve kim iner
Nefesimi bırakmayın
Tutun çıkmasın soğuk odamdan
Yapıştırın yorganımı döşeğime
Nefesim yatağımın içinde kalsın
Çıkmasın bir köşesinden
Benle yatsın
Bu kapalı duvarlar
Hiç perdeleri açılıp aydınlanmadı
Beni de aydınlatmadı
Perdeleri yoktu taşların
Betonların
Bu ağaçsız ormanlar
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!