Seni düşünmek ne güzel
Uyurken düşümde görmek gibi
Yatağımı açıyorsun
Koynuma giriyorsun
Ben uyumuş gibi yapıyorum
Göğsünü göğsüme dayayıp
Karanlıkları delmeye ne hacet var
Nasılsa güneş doğacak değil mi
Aydınlatacak yüzümüzü bir bir
Tanınacağız hepimiz
Bekleyelim sabredelim
Sabaha bırakalım ötesini
Tanıtırken
utanacağın
utandığın insanla arkadaşsan
olma
Yada
arkadaş olduğun insanlardan utanma
Sevdim
Sevdikçe büyüdün
Kocaman bir deniz oldun
Damlaydın
Boğma beni derinliğinde
Boğma beni yüzemiyorsam
Öylesine acımasızlaştı ki ellerimle yüreğim
Bütün çiçeklerini kopardım yaşamın
Beraberinde kuşlarını çaldık göklerin
Artık güzellikler cezp etmiyordu beni
Vurgun yemiş denizciye dönmüştü dünya
Evvela güneşi söndürdüm
Açık olmak lazım
Meydan da çırıl çıplak değil
Anlaşılır, tanınır
Beni anlamayanlar var
Onların suratına çalmak kendimi
İşte ben buradayım
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!