Öksüz Kuzular Şiiri - Kasım Kobakçı

Zehirli hislerle akıyor damlalar,
Çekik bakışları akla hep geliyor.
Soğuk mezarlara konuyor kargalar,
Sessiz çığlıkları bağrımı deliyor.
*
Acı çağlaları ağaçları sardı,
Ağlayan insanlar mezarlığa vardı,
İnce fidanları kasırgalar yardı,
Gözyaşı selleri toprağı eliyor.
*
Zalim fırtınalar göklere ulaştı,
Toprak örtüsüyle dertlere karıştı,
Tatlı lezzetleri ecelle tanıştı,
Yalnızlık hisleri umudu çeliyor.
*
Zaman akıp geçti herkesi unuttu,
Hasret kasırgası dalları kuruttu,
Karanlık topraklar vücudu uyuttu,
O öksüz kuzular dağlarda meliyor.