Okan Yavuz Şiirleri - Şair Okan Yavuz

Sevilmek
Benim sevilmeye ihtiyacım yoktur diyorsun ama
Bir mızrabın ucunun değdiği yerdesin sen şimdi
Kan akıyor mızrabın dokunduğun oyerlerden
Alışkanlığımdın sen benim
Gözyaşlarımın durduğu, son bulduğu durak

Yıllarca hep bir ev resmi çizmeye çalıştım.
Üç gene benzerdi çatısı
Kapısını takıpta,bir türlü camlarını nereye yerleştireceğimi bilemezdim.
Hele bacası yokmu? otutturamazdım bir türlü.
Ya yerini bulamazdım, ya yamuk olurdu.
Dumanın resmimi ise hiç yapamadım.

İşte hayat şarap çanağindan dökülmüş gibi
Yorgun,sarhoş,loş ışıkta bakan bir baykuş gibi
Miskin tembel uyuşuk,yan gelmişçesine yatan
Sorunsuz,ilgisiz,boş bakışlar faltaşı sayılmaz.
Uykusuz,kör,sağır olan aşık gibidir
İşte hayat

Kaçakmıyım?

Kaçak gecelerim eşkıya sabahlarım
Son duraktan geri dönüşüm
Eriyişimin son hücresini saklamak isteyişim
Kanıtlayamadığım bir işkenceyle

KIRDIN..
Şu an bir yumrukla
Yerle bir etmek istiyorum
Gökyüzünü nedensizce
Gözyaşlarımı veresiye
Sen kullanasın diye

LAZ, malı, yani el malı diyorduk…

...Babam öldüğünde henüz (13 ) on üç yaşındaydım, ince uzun boylu görünüşüm, aşırı derecede zayıf oluşumdan dolayımıydı, yoksa gerçekten de yaşıtlarıma göre çok mu uzundum …, hala daha muamma benim için …bildiğim tek şey, çok zayıf olduğum ve de ayakta nasıl durduğuma insanların şaşırıyor olmasıydı…Yani bu insanları anlamakta zor be kardeşim.Zayıf olursun dert, şişman olursun başka bir dert, ortasını nasıl bulup ayarlayacağız, bu konuda fikri olan yok, bende zaten anlamadım ama neyse..

. Yığınla rivayet söylendi konuşuldu, ama benim okuduğum bir rivayete göre, orta Asya’dan gelip, bu ülkeye yerleşmemizden kısa bir süre sonra İran’a, göç etmemizin ardından, daha sonraları da Suriye’ye, Suriye’den sonra, tek bir kişiyi dahi arkamızda bırakmadan, yeniden bu ülkeye gelip yerleştiğimizdir…

Mart 10, 2017

Arzularımın doruğunda dolaşıyorken şimdi,
Yaralarımı içimde kaybetme telaşındayım
Yaşamın kıyısındayım, yenik düşmemek
İçinde çabalıyorum bir yandan da,

YAŞAMAK, SADECE YAŞAMAK..

.. Fırtınaları unutmak için güneşi bekliyorum. Güneşi beklerken de hayaller kuruyorum eski günlerde olduğu gibi.
.En sık yaptığım şeyi yapıyor, yine derenin kıyısına iniyor en güzellerinden üç tane taş seçip elime alıyorum.
Sonra taşlardan birini dereye fırlatıp atıyorum, bu taşla birlikte gençliğimi de fırlatıp attığımı hissedebiliyorum.

Babamın taçsız kraliçesi
Benim dalları budarılmış söğut ağcım
Sineeem! ..
Yanık bağrına sığındırarak büyüttüğün şu kızın varya
Senin için deli oluyor güzel anam
Hayatın acımasızlığından,

Bir dünyayı sığdırdım kafama.
Ama hiçbir durak koymadım! Bir yandan gelip,öte yandan çıkıp gidiyordu herşey.
Beynime sıkışan düşünceler,acı veriyordu bana..
Beni rahatsız etse de başka çare mi vardı? Varsın uğramasın sevdalar,varsın uyusun bu beden.
Bir zincir beynimde,bir zincir yüreğimde nasılsa.
Demir kafes de ağır olmasaydı belki onu da taşırdım.