Ayrılık
Ayrılıklar acıdır, sen bunu bilemezsin.
Bir kırmızı gülün dikeni batarken eline,
Nefesin kesilir canın yanar ya, işte onun gibidir ayrılık.
Acıtır, yaralar seni ta derinden
Bu sabah birden bire coştu yüreğimden
yirmidört yılın acısı.
İçimden babaaaa..diye haykırmak geldi.
Çocuk oldum gün boyunca,
Çocuklarıma özendim,kimbilir.
Hiç oturmuşmuydum dizlerinde.
,,28 / 5 /2005,,
Cumartesi.,,
Sabah kalkar kalmaz banyoya girip ihtiyaçlarını gördükten sonra, eğer kahvaltı hazırsa oturup yersiniz, yok her şey hazırda ekmek yoksa ya kendiniz gider alırsınız yada varsa kapıcınız ona aldırırsınız ekmeğinizi. Ekmeğin yanında da bir gazete bir de sigara olmasa olmazlardandır. Kahvaltı da şöyle bir çevirdiğiniz gazetenizi hemen bir kenara atar,eğer işe gidecekseniz, ay geç kaldım diyerek odaya aynanın karşısına geçip şöyle üstünüze başınıza bir bakar eksik olanı tamamlar yada fazlalıkları atarsınız, yada hiç bakmaz çeker gidersiniz.
Yok, işe gitmiyor da o gün tatilse, hemen koltuğa uzanır az önce kenara attığınız gazeteyi yeniden elinize alıp, ilk önce spor sayfasını baştan aşağı bir kontrol edersiniz hani sağda üst köşede duran o manken kızın resmine gözünüz hiç değmez.
İstanbul artık yaşlanmış.
Saçları döküldü,sakalında beyazlar var.
Bıyıkları da eskisi kadar gür değil.
İstanbul artık yaşlanmış.
Göbeği şişti,elbiseleri eskimiş.
Kendi düşlerimmi eskidi yoksa?
Gene yansıtmış egzotik güzelliğini
karamsar bakışlar arasında.
Sevgilere ilham kaynağı olmuş
Kar serpiştirirken, güneşle anlaşmış.
İlkkez tanışmıştım karla sanki
İlkkez, ben seyrediyormuşum gibi.
İlk kez senden korkmadım.
İlk kez bu kadar cesurdum basarken bağrına
Sek sek oynadım,bir o taşa bir bu taşa atladım.
Arada tökezlesem de olsun,önemsemedim.
Akşam karanlığı çökmeden yürüdüm.
Akşamın serinliği bir başkaymış senin tepende.
Bir şiir yazsam içinde hiç sevgi olmasın.
Bir şiir yazsam içinde hiç dostluk olmasın
Ne güller, ne çiçekler, meltem rüzgerları asla.
Bir şiir yazsam içinde hiç söz olmasın
Yazdığım şiirin'in kaleminin içi olmasın
Of, gene geldi geçti bahar ayları
Sandığım elimde, sevdam dilimde kaldı.
Yorgunluktu benimkisi
Terin soğuması gibi
Atletin içinde, bedende yangın.
Su içtim, su çaresiz kaldı.
Bir çift güvercin uçurdum,
Bir elim havada kaldı,
bir elim yüzümde.
Boynumu bükerek.
Onlar kanat çırparken özgürlüğe
Ben bir kez daha haps oldum.
Duvar değilim yaslanıp ağlayanlara ben
Kaldırım hiç değilim insanların ezip geçtiği.
yol değilim ucsuz bucaksız sonu olmayan
Gurbetmiyim? acısı özlemi bitmeyen
Yağmur damlası gibi okyanusun ortasına düşen
düz ovada yolunu şaşırmış biriyim
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!