Ne yazılır alnımıza rüzgâr ters eserse,
Umudu yorar zaman, sabır erken biterse.
Sanma ki her gidiş bir son demektir,
Bazı ayrılıklar insanın içine yerleşir.
Ağlama, gece uzun diye sabah gelmez sanma,
Sol yanımda ince bir sızı,
adı sensizliğe benzer biraz.
Öyle susup taş kesilme,
duyuyorum her çarpışını.
Sanma ki değdiğin yer sıradan,
Yokuşta diz çöktün, omzum dayaktı
Çamurda adımı dilin sayaktı
Düzlüğe varınca gözün kayaktı
Unuttun elimi, yüzün döndü senin
Taşı ben taşıdım, teri ben döktüm
Bazı insanlar bilir içten içe
Adımlarının yanlış yöne saptığını,
Ama aynaya bakmak ağır gelir onlara,
Gözlerini başka yüze çevirirler.
Kırılan camın sesini duyarlar,
Zaten insan insana benzemez mi,
Aynı çamur, başka kader değil mi?
Birinin eli yara, birinin sözü,
İkisi de acıyı bilir, değil mi?
Aynı göğe bakıp başka dilek tutarız,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!