Oğuz Düzgün Şiirleri - Şair Oğuz Düzgün

Sensiz dolaştım bu sokaklarda
Sensiz yandı canım,
Düştüğümde…
Sensiz ağladım…

Sensiz içtim anneciğimin

Ben burada değilim bu gece
Bir okyanus çırpıntısı gözlerinden düşmekteyim..
Sıcak değil karanlığım
Bu sevdânın beyazlığında
Rengârenk üşümekteyim..
Tut beni kirpiklerinle

Yaşamak gibi gözlerin var
Sevmekçesine ellerin
Kavuşmak gibi bakışların
Gitmek gibi gelişlerin var…

Serinlemek gibi saçların var

Bitmeyecek bir gece gibi
Sarmalamış ruhumu

Sevmekliğin…

SeN güzel

Sec/demleniyor çağ, biraz bekleyin
Silahlarınızla karıştıramayacağınız
Bir dünya dolduracağım bardağınıza
Tavşan Arakan'ı bir Naf çayı
Filistin koRkulu bir fincan Gazze
Açık ya da koyu ne isterseniz

Seher vakti derler
Dirildiğimizdir.
Sonsuzluğun alnına
Bir seccade gibi
Secdemizle
Serildiğimizdir.

Şekerim
Bağ-ı cânandır bakışların
Bostân-ı cinandır
Candır
Yakışların
Hey gidi hey

Ömrüm,
Geride kaldı
Gözlerin
Okşadıktan sonra
Yüreğimi
Gönlüm,

(Bu şiir tüm analara ithaf edilmiştir.)

Yalnızlığı girdap gibi emerdi annem
Mutluluğu cennet cennet sunardı
Kınalı elleriydi çoğu zaman
Bulaşık yıkamaktan çatlamış

Yıllar yetmiyor bana
Sonsuzlaştırasıya
Ömrümün yıkıntılarını
Yürüyorum seni
Öncelere dek..