geceye ay düşmüş
uykuma yıldızlar...
ekilmiş sayrılığımıza bin hüzün
doğaçlama
nadasa durmuş göğün erleri
Ev daralmış
Ev büyümüş
Ev konuşmuş
Ev uyumuş
Pencerelerden sonsuza
Senden bu şiirim senden…
Gözlerimden kirpiklerime kan sağanağı
Geceler kadar yalnız yorgunluğuma
Bu hicret savrulmaları
Bu kaçışlar korkularım boyuna
Ne yanındayım
Ne düşünde
Ne de bir felek gibi
Çarkındayım
Aşkındayım
gülecek günlerimiz olacak
güllerimiz gülünce
çocuklarımızın
yanaklarından
gonca gonca...
“El” bir harf-i tarif değildir
“Veda” da bir Hindu kitabı...
Bu okuyacağın şiirse,
Yaşına göre büyük olabilir.
El-veda denir çünkü
Doğ beni ey güneş!
Yarınları üşütmesin bu soluk nefesler
Çocukların umuduna akrep kurmuş
Bu saat kararmasın alınlarında
Doğ beni ey güneş!
Ürkek ceylanlar gibi kaçıyorum rüyalarından
Uykularımdan düşüyorum ayılmalara
Kelimelerine tutunamıyorum
Çığlıklarım ürperiyor bakışlarından
Yokluğuna üşüyorum
Deliler gibi
Dolaşıyorum
Sokaklarında şehrin
Zülüflerine
Dolanıyorum
Deliler gibi




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!