gidiyor evren,
bakışlar, renkler
akışlar gidiyor
durmaksızın yıldızlar
dönüyorlar Mevlevice
Er wies auf die alle Planeten hin
Und er fragte, wohin die Menschen?
Die Sterne zeigen allein eine Sonne
Wenn Sie möchten den Gott kennen
Er sagte, wir brauchen unendliche leben
Gözlerini unutmuş çocuk
Ellerini unutmuş
Saçlarını taramış ama
Kafatasını unutmuş
Gözleri kan çanağı
Bedenini unutmuş
Geceler, bakışlarında geceler
Dil-i mecruhum bir tuti gibi
Senden bir ömrü heceler
Geceler, bakışlarında geceler
Burası senden öte değil burası
bilmediğim bir hikâyen var,
sazımın tellerinden
rivâyet ettiğim
bakışlarından soluduğum
rengârenk bir karanlık
Ve gece ağladı sırılsıklam..
Gaipten bir muamma dokundu yüreklerin bilinmeyen yerlerinde saklanıp kalmış ve de utangaç, ve de pembemsi noktacıklara..
Gökler dökülüyordu, asuman, kehkeşan iniyordu damla damla..
Ve gece ağladı sırılsıklam..
Beyinler feryatta, ruh koridorlarında soluk soluğa özlemler koşuşmakta, biz de varız demekteler sessizliğe..
Yüreklerdeki pembe noktacıklar sırt sırta göğüslemekteler hayatın akışını, kucaklamaktalar….
kırılgan bir geceden arta kalan
son bir bakıştan yaralanmış yüreğiniz
ölmeme kanserine yakalanmış -tuhaf-
vicdanınız ki,
liğme liğme parçalanmış
bütünlüğünüzden tüm zamanlara...
Wir kommen nach Hause
morgen oder heute
langsam oder schnell
glücklih oder traurig
mit Sehnsucht und Liebe
aber immer Leise
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!