O da Yaşamdı! Şiiri - Emin Keven

O DA YAŞAMDI

Bilmem ki, nereden başlasak!?
Umutlara mı, yoksa hakikati arayan hayallere mi ağıt yaksak?
Mevsimlerden nevbaharı anlasak,
Haftalara, yoksa aylara mı ağıt yaksak?

İnsan…
Bitmiyor ki yazmakla, anlatmakla.
Duygulara mı yansak, düşlere mi?
Deryaya düşen bir damla olmakla,
Değişmiyor derya; değişen insan.

Bir müjdedir yaşam, şu ölümlü dünyada.
Zaman, ölüme koştu hiç durmadan.
Hakikat arayışı asılı kaldı bir duvarda.
Gülerken ağladığımızı… gördü Yaradan.
Çığlıklar ve duygular karanlıkta kayboldu.
Kaybolmayan bir şey vardı…
O da mânâydı.
10.09.2002
Emin KEVEN