Sevmek nedir aşk nedir,bilir misin sen?
Sevmeyi sevilmeyi denemedin ki.
Ya...gözyaşının, buruk tuzlu tadını,
Sen hiç ağlamadın ki, sen nerden bileceksin?
Hiç yıldızlarla konuştun mu her gece,
Bu ülke benim ülkem, dürüst insan ülkesi,
Benim damarlarımda, Atatürk’ün ilkesi.
Tarih benimle doğdu, benimle var olacak,
Bu güzel vatanımda, daima hür yaşanacak.
İçimizde düşman mı yok, işte sana p.k.k.
Bahar neden ağladı, neden ıslak topraklar,
Gizli bir sırrı mı var, konuşmuyor yapraklar.
Dağlarda yağan karlar, yavaş, yavaş eriyor,
Esen ılık rüzgarlar, senden haber veriyor.
Getiriyor kokunu, o bembeyaz bulutlar,
Sen yoksun ya yanımda, masal kuşları zaman,
İronik ve duygusal, şarkılarım yok artık.
Masmavi sabahlarda, gölgeler düşer suya,
Soytarı tebessümler, çaresiz ve karamsar.
Rüzgârların sesine, karışırken yağmurlar,
-SEN YOKTUN-
Dolaştım sahili, bütün bir gece,
Mehtap vardı, deniz vardı, sen... yoktun.
Sabah oldu, gün doğdu, oturdum kayalara,
Güneş vardı, hayat vardı, sen...yoktun.
Dolu, dolu yaşamıştım, bu yalancı dünyayı,
Senden başka hiç bir yerde, bulamadım sevdayı.
Nasıl Mecnun Leyla’sının,hayaliyle yaşamışsa,
Bende senin için yaşadım, senin için bir tanem.
Dolaştı gönül kuşu, bir gün başıma kondu,
-SENİ YAŞAMAK İSTİYORUM-
Sabırsızlığın içindeki, sabrı anlamak,
Sensizliğimin içindeki, seni yaşamak.
Umutsuzluğumun içindeki, umutlarla beraber,
Sonsuzluğun içindeki sonu, seninle...yalnız seninle,
Sen gidince…..
Belki ağlayacağım, bir köşede sessizce,
Fırtınalar kopacak, zavallı yüreğimde.
İsyan edeceğim,baş kaldıracağım kadere,
Ve ellerim uzanacak, o bomboş hayallere.
Bilmiyorum nedendir, bana bir haller oldu,
Gönül bahçemde açan, bütün güllerim soldu.
Şiir yazmak istedim, engel oldu heceler,
İçime doldu birden, en karanlık geceler.
Kötü günler geçirdim, acıdan daha acı,
Yağmurlar saçını, ıslattığı an,
Ellerimle kurutup, öptüğümü san.
Kuşlar gibi kanatlı, uçup dolaşıyorsan,
Sevdiğimi hatırla...beni unutma.
Rüzgarlar yüzünü, okşarken senin,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!