Nuri Gökhan Sonsel Şiirleri - Şair Nuri ...

SN. NURİ GÖKHAN SONSEL HAKKINDA

Sayın Nuri Gökhan Sonsel’le, beş yıl önce bir şiir toplantısında tanışma şerefine nail olmuştum. Önce şiirleri ve yorumu dikkatimi çekmiş, daha yakından tanıyınca da, terbiye ve nezaketinin hayranı olmuştum. Tam bir İstanbul beyefendisi idi.

O kadar mütevazi tavırları vardı ki, etrafındaki sevgi yumağının içinde bile,asla şımarmıyor ve bazı diğer şairler gibi, kendisinden
bahsetmekten hoşlanmıyor gibiydi. Kendisiyle bu konuyu uzun uzun konuştum, bana söylediği tek şu oldu..

BİTMEYEN ENERJİSİYLE...N. GÖKHAN SONSEL

Şiir dinletilerinin bizlere sunduğu,en güzel mutluluklardan biri de, şair dostlar tanımak, farklı duyarlılıkdaki, farklı kültürlerin etkisinde şiir yazan gönül dostları edinmek, şiirlerle her yürekte açan, gelişen duyguları paylaşmak ve bu güzelliklerde kendimizi biraz daha geliştirmek...

Bir çok şiir dinletilerinden tanıdığım Sayın N.Gökhan SONSEL hem olağanüstü kuvvetli kalemiyle hemde, hassas yüreğinin duygusal içeriğiyle aşk üzerine ve çeşitli konularda ama daima
sevgiyi içeren şiirleriyle coşkulu ve enfes yorumuyla bizlere ışık olmuştur...

Gülmez oldu yüzüm, kararmış bahtım,
Umutlarım yok oldu, kırgınım bu gün.
Sitem edip durur da, şu tac-ı taht’ım,
Güldüğüm yıllara, kırgınım bu gün.

Hüküm vermiş rabbim, yazmış alnıma,

Bir kadın var gözlerimde,
Yalnızlık kadar ürkek.
Geceler kadar sakin,
Umutlu ve coşkulu...

Bir kadın var yüreğimde,

Ufacık bir damlayım ve bir avuç serinlik,
Gözlerimden akan nem, gözyaşının kendisi.
Bazen ılık bir yağmur, bazen bir kar tanesi,
Bulutlarla bembeyaz, göklerin efendisi.

Çatlamış toprakları, susamış yaprakları,

Dalgalanır ruhum,sevdalarım ağlar,
Sırça kalbim, nağmelere tutunur.
Sararken evreni notalar, yalnızlığın ardında,
Paramparça ümitsizliklerim,umuda yuvarlanır,

Gelgitlerim dinlenir,her parçanın sonunda,

-OĞLUM-

Karşıma otur oğlum,bir defa dinle beni,
Nasıl tanıdın geldin, sen bu büyük alemi.
Leylekler mi getirdi, sanki dünyaya seni,
Annenin çabasıyla,hayata geldin oğlum.

Şimdi ben ne haldeyim, hiç bilemezsin,
Hayattan kopmuş, yaşamdan uzak.
Meçhul yarınlara, uzanan yolda,
Yalnız kalmayı dostum...sen bilir misin?

Sessiz bir yüreğin, ızdırabını,

Aldatma boş sözle, kendi kendini,
Aşk denilen duyguyu, sen bilemezsin.
Belki bir gün bulursan, dengi dengini,
Dizlerin tutmaz olur, yürüyemezsin.

Aşk gibi bir kelime, düşmüş diline,

Küçücük bir kız vardı, yılların ötesinde,
Zarafet ve güzellik, sevgi vardı sesinde.
Gözleri ışıl, ışıl, dostluk vardı yüzünde,
Minicik bir kuş gibi, hayatın pençesinde.

O dostluğun kanatsız, perisi gibi,