Ne olur her gece, bütün gündüzlerimde,
Yalnız seni hissedeyim, sadece benliğimde.
En güzelini yaşadığımız, mutlu günlerimizde,
Kalbime girmesin, senden başkası…
Bahar gülleri gibi, açılırsın gönlümde,
-SENDE BİR GÜN ANLARSIN-
Bu gün daha çok gençsin, anlayamazsın beni,
Neden ağardı saçlar, sanki bir hiç uğruna.
Nasıl yok oldu bitti, içimdeki arzular,
Seneler tükendikce, sende bir gün anlarsın.
Saat şimdi 4.20, gecenin karanlığı,
Yağmurlar matem tutmuş, ağlıyor gibi.
Gözlerini aradım, yağmur damlalarında,
Sıcaklığını düşündüm, beyhude yere.
Hüzünlenmiş bulutlar, hıçkırmaya başladı,
Küçükken kimsesiz, biçare tektim,
Hayatla savaştım, çok çile çektim.
Minicik kalbime, bir tohum ektim,
Bunu benden başkası...bilen olmadı.
Geceye darıldım, gündüze küstüm,
Yüzümdeki tebessümün, çok sahte olduğunu,
Anlatmak istediğim, gizli duygularımı.
Gülerken de gizlice, sessizce ağladığımı,
Bilir misin...bilir misin...bilir misin sen.
Gecelerin koynunda, nasıl üşüdüğümü,
O akşam giderken, ben boynu bükük,
Dilimde adın, gözümde yaşlar.
Son bir defa dönüp, yoluna baktım,
Aşkımın simgesi, bir gül bıraktım.
Dalgındı gözlerim, kırılmış kalbim,
Yalancı dünyayı, yaşamak için,
Yüreğim aşkınla, tutuşup yandı.
Hiç umut vermedin, seven gönlüme,
Sen gittin kalbimde, bir sızı kaldı.
Sadece gülen yüz, bekledim senden,
Bulutlarla öfkelenmiş, yıldırımlar düşüyor,
Toprak ana çaresiz, evlatları pişiyor.
Denizler öfkelenmiş, göğe çıkmış dalgalar,
Martılar susmuş şimdi, gülüşüyor kargalar.
Neden bu kadar öfke, nedir kızdıran olay,
- DÜŞ SOKAĞI-
Sen gidince uçtu, bende duygular,
Kalbimin belli bir, tahammülü var.
Sıralanır anılar, hep seni sorar,
Hatıralar canlanır, düş sokağında.
Halkalanan sulara, eğilen yeşil dallar,
Çifte kumrular gibi, bir sırrı mı fısıldar.
O yumuşak ellerinle, topladığın çiçekler,
Bu karanlık sularda, belki yıkanmak ister.
İşte sabah oluyor, gök kalbine elerken,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!