- GÖNÜL-
Gün gelir ellerim, gözlerim seni seni arar,
Hasretine dayanmaz, içimdeki duygular.
Dayanamaz sensizliğe, bir çağrı kopar,
Gel artık gel...yalnız bırakma gönül....
Gecenin karanlığı, vururken cama,
Gitme dedim gitme, kalbim isyanda.
Şimdi ıssız bir gece, terk edilmiş bir sokak,
Unutulmuş bir anı, sensiz yapayalnızım…
Yüreğimi ürperten, esen ılık rüzgardın,
Aldandım sahtekar, bir gülen yüze,
İnandım verdiği, her çeşit söze.
Her sabah her akşam, gelirken bize,
Terk edip gitti...gitti vefasız.
Her gece uykusuz, gözlerim yorgun,
Gökhan…İçindeki sıkıntıları bir türlü atamıyor ve bunları kimse ile paylaşmak istemiyor, sadece kendinle yetinmek ihtiyacı duyuyorsan eğer, ağlarken gözyaşlarını görmemeli kimse, sahte bir tebessüm altında gizlenmeli hüzün…Islanan göz kapaklarını sadece sen…sen hissetmelisin. İçinde fırtınalar koptuğunu fark etmemeli kimse, umursamazlık maskesi altında gizlenmeli acıların,akıttığın gözyaşlarını sadece sen..sadece sen tatmalısın, bir köşe kapmaca içinde yaşamını araladığını bilmemeli kimse. Sadece verilenlerle yetinmenin kırgınlığı kalmamalı içinde, sımsıcak bir sevgiye ne denli bir ihtiyaç duyduğunu sen bilmeli, işlediğin günahların bedelini sadece sen…sen ödemelisin. Sermayen gülmek olmalı bu acımasız hayatta, bilmezler ki senin neler hissettiklerini, intikam almak istiyorsan hayattan ve tüm kötülüklerden, sonuna kadar direnç göstermeli ve sahte olsa da gülmelisin…İçindeki bu sonsuz
fırtınalara son vermenin zamanı gelmedi mi artık? yaşamanın tadını ve bütün
güzellikleri ne zaman görecek, ne zaman fark edeceksin lütfen söyle misin? .
Bitsin artık ızdırabın, bitsin artık acıların, hadi gül, hadi gül, hadi gül artık…
Biliyorum şimdi düşünüyorsun İnsanlar neden bu kadar acımasız ve bencil diye, neden dürüst insanlar bu kadar sessiz ve tepkisiz kalabiliyor, onlar da senin gibi,
gülmeyi unutmuşlar da ondan…Hadi gül, hadi gül, hadi gül ki, taptaze baharların bitmeyen neşesi kaybolmasın, binlerce tomurcuklu güller açıversin yüzünde, hadi gül…hadi gül….hadi gül…hadi gül Gökhan hadi gül…
Sakın bahsetme, geçmiş günlerden,
Ben senin artık, avın değilim.
Mayamız killi, topraktan bizim,
Koklanıp da seçilen, kavun değilim.
Geçmiş mazide kalsın, sen bu güne bak,
Bu gün aylardan neydi? İnan ki bilmiyorum, Kafam öyle karışık ki, birçok şeyler belirsiz. Hava sıcak bol güneşli, ama ben üşüyorum,
Sanki bambaşka bir dünyaya,yüksekten düşüyorum.
Doktor! bu benim son fısıltım, boyut değiştiriyorum,
Anıları kanatmadan, ellerini sok kalbime.
Sahtesiz tebessümle, yaşadığım hayatın,
Çürük damarlarını kopar, çöpe at gitsin Ani bir fren sesi, birden korkunç çığlığım,
Gelmedin bir tanem, yalnızım sensiz,
Ağladım bütün gece, hep sessiz, sessiz.
Avucuna bırakmıştım, şu zavallı kalbimi,
Görmedin mi bir tanem, şu zavallı halimi.
İçimdeki karanlığı, aydınlatır gözlerin,
Gözlerin ateş mi, kalbimi yaktı,
Süzüldü gönlüme, su gibi aktı.
Bu sevda içime, bir iz bıraktı,
Hayalle yaşadım...bir masal gibi.
Yanarsın dediler, kor gibi yandım,
Ben: masmavi denizlerle çevrili,
Issız-sessiz,yalnız bir adayım.
Kökleri gür, yaprakları yemyeşil,
Çiçekleri çok renkli, ulu bir ağacım.
Ben: içimdeki fırtınada,ceviz kabuğu gibi,
BEN
Aşkımı söylesem, yalvarsam sana,
Belki de darılır, küsersin bana.
Kaldırır başını, diker tavana,
Sen benim aşkımla, alay edersin.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!