Acaba bu ben miydim, dünkü o ufak bebek,
Yaygarayla bağıran, susmasını bilmeyen.
Acaba bu ben miydim, sokaklarda avare,
Kısa pantolonuyla, çelik- çomak oynayan.
Acaba bu ben miydim, bıyıkları terlemiş,
Çok şehirler dolaştım,
Bir çok insan tanıdım.
Sevgimi sunmak için,
Adım,adım yaklaştım.
Herkese, dost dedim de
Neden bilmem bu ızdırap,neden bunca elem keder,
Sevgi denen duygu varken, bu hayatı zindan eder.
Önce aşkı öğrenelim, sevgi çemberi kurulsun,
Akmasın gözyaşları, ağlamak unutulsun.
,
Daha çok gençsin güzelim, önünde uzun ömür,
Sabahın meltemiyle,kalbime girip dolsan,
Vadide sert eserken,bahar müjdesi olsan.
Aydınlatsan yüzümü. güneş gibi parlasan,
Gözlerinin içinde... aşk kölesi olurdum.
Firar etse sevdalar, yükselse gökyüzüne,
Aşk hırsızı değilim ben,
Dilenci de değilim.
Aşk dilenmiyorum fakat,
Sen dileniyorsun.
Biliyorum aşk dilendiğini
Müjdeli bir haber gibi, tanıdım seni,
Gözyaşım dindi...dudağım güldü.
Yüzündeki çizgiler, sanki bir kelebekti,
Dağlarda- kırlarda, uçurdu beni.
Bu yaşama arzusunu, bana sen verdin,
- SON TEK KARANFİL-
İçimde sararan, yapraklar arasında kalan,
Tomurcuklarla yüklü , bir bahar dalı gibisin.
İçimde beni...kalbimde seni arıyorum.
Yorgun düştü şu gönlüm, ne olur anla beni,
Yaşıyor muyum neyim, ben kendim de unuttum.
Beni üzmekse maksadın, gelme bana git artık,
Sevmeyi sevilmeyi, ben gülmeyi unuttum.
Üzme beni bir tanem, o kadar halsizim ki,
Aramızda, dağlar olsa,
Sır vermeyen, yollar olsa,
Geçmiş uzun, yıllar olsa,
Unutmak mı, mümkün değil sevdiğim.
Gönlümün sana, aktığı yerde,
Sana söylemek istediğim, birçok şeyler var,
Göğüs kafesim daralmış, yüreğim çok dar.
Kalbimden yükselen, aşk dolu kelimeler,
Söyleyemem… Dilimde tutsak…
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!