Nuray Sarac Koparal Şiirleri - Şair Nura ...

Artık sokakta gezinen delilere
Daha dikkatli bakıyorum.
Kimbilir ne dertleri vardı diye...
Saç sakal birbirine karışmış biri
Sigara istediğinde,
Korkmuyor ve tiksinmiyorum artık.

Bana sevgiden bahsetme sakın!
Bu evde ilk kez üşümüyorum ben...
Sabahın bir köründe aniden uyanıp
İçimde anlamsız bir acıyla
Tir tir titrediğim bir tek sen değilsin!
Son bulacak bu da bir gün

Ah Sen...
Diye içimden geçirdiğim zaman,
Ben, ben de değilim artık!
Bir dünya şey geliyor aklıma
Seninleyken ne kadar mutlu olduğum,
Hüznümden eser kalmadığı...

Sen gittin gideli
Ben her ezan ağlıyorum Baba!
Tabutunun başında beklerken
İçimden,beni bırakmaaaaa
Diye yalvarışım geliyor aklıma.
Bir sürü kalabalık

Seninle ilgili hiç bir şeyi
Unutmadım ve unutamam!
Aşkım,gerçeğim,mazim...
Sekiz sene önce bu gün
Seninle evlenmiştim...
Urfa'da bir tepsi baklava

Suyun altında ağlarsan
Gözyaşların belli olmaz!
Ben öyle yapıyorum
Şu son zamanlarda...
Nasıl sevdiğimi düşünüyoru seni,
Nasıl sevgisizliğe terk ettiğini

Hayatında çok sevdiğin insanlar olur...
Bir de daha çok sevdiğin insanlar olur.
İşte sen onlardan olurmusun?
Öper,koklar,okşaya okşaya uyuturmusun?
Şiddetini bilmiyorum
İçimde sana kopan fırtınanın şu an...

İçimde bir sır olacaksın!

Gözümde akmadan duran

Tek gözyaşı sen kalacaksın.

Bir kadın ağlıyor...
Yarıçıplak bir köşede,
Kokusuna taptığına ağlıyor...
Buz gibi ellerinde bir kahve,
Akşamdan kalma
Gözlerindeki boyalarla ağlıyor...

Mor kalemlerle yazarken ben seni,
Melekler ağlıyordu yine...
Fal gibi bir kadın! Diyorum kendimce...
Görüyorum da anlatamıyorum...
Yalnızlığına üzülmüyorum,
Kahroluşunu içine gömmen