Nuray Sarac Koparal Şiirleri - Şair Nura ...

Aynı senaryo,aynı final...
Ve ben,
Bu filmde oynamak istemiyorum artık!
Yaşlanamadan öleceğim bir gün...
Anlamıyorum seviyorum diyenleri
Ya da sevgiyi bilmiyorum...

Yok! Bu sefer başka eminim.
Korkmaya başladıysam kendimden
Bir an aklımdan çıkmıyorsa
Çalmalıyım imdat zillerimi...
Onun,şunun,bunun gibi değil
Eşsiz bir yaratık sanki...

Efsanenin adı Erdoğan...

Bebeğini toprak yuttu onun

Pembelerdeki beyaz Yasemen

Galiba Babamı Arıyorum...
Beni senin kadar kim sever Baba?
Senin gibi kim düşünür,
Kim merak eder?
Her gün kim arar beni...
Oğlumu kim sorar her akşam?

Bir sıkıntı böler uykumu...

Uyanırım,bir bakarım ki

Sen yoksun!

Ben seni, sen de tatmayı sevdim...
Defalarca kez söz verip
Senden vazgeçememeyi sevdim...

Birinin seni benim gibi sevmesi için,
Benim gözlerimle görmesi gerek!

Eveeet rol yaptım!
Üstelik bin beşinci defa
Sakın inanma bana!
Kayıbım şuan dünyada.
Yalandı!
Her şeyim gibi...

Seni düşünmemek ede olsaydı
Vazgeçmek bu kadar zor olmazdı.
Aniden yüreğimi delen sevgini
Yaşanmamış farzetmek hiç kolay değil.
Unutmak mümkün değilken seni
Ruhumda açılan yara

Ahh Anne!
Olsaydın şimdi,gülerdin halime
Tuvalette kahve içip,
Mutfakta şiir yazıyorum.
Onbeş yaşımdayken,gecenin bir vakti
Denize atladığımı gördüğünde.

Ananemin telli dolabındaki

Peynir kokusunu anımsadım birden

Ve neler geldi gözümün önüne...