Nuray Sarac Koparal Şiirleri - Şair Nura ...

Canının canıydım,canımın canı oldu

Artık ben de anne oldum anne!

Keşke olsaydın da görseydin

Koray'ın saçlarında beyazlar var artık!
Gözlerinde hüzün,kalbinde acı,
Beyninde sorunlar var...
Küçükken hep didiştiğim,
Ona göre sözünü hiç dinlemediğim
Onu ne kadar çok sevdiğimi bir gün

Ömrümde böylesine bir seni...
Hep seni...
Sadece seni!
Hep yarım bıraktığım mısraların
Sessiz çığlığındasın sen...
Dilim susarken,kalemimden

Efsun dediğim,tutku dediğim
En çok sevdiğim,en çok kızdığım kadın
Ne olur gözlerimin önünde kaybolup gitme!
Biliyorum yok olma isteğini...
Sevgisiz büyüyen kalbini...
Tutunmak isteyişini...

Aşka kilit vurdum!
İstemem...
Camdan dahi bakmasın
Yüzüme...
Bıktım yalanlardan,
Yalancılardan

Kurumuş gülleri vardı...

Sevgililerinin sadece adı vardı

Gülen gözlerinin derinliklerinde

Sen belki yoldaydın,
Belki uyuyordun,
Belki de sevişiyordun.
Bilmem!
Ben de sen vardın engelleyemedim
Hayaller kurdum sana dair...

Seni seven bir kalple yaşıyor olmak
Ne kadar zor bilemezsin!

Durduk yere ağlayasın gelir birden
Baktığın herhangi bir şey onu çağırıştırır...
Ne olduğunu şaşırıverirsin aniden

Ve akşam oldu!
Hiç içmemiştim ömrümde bu denli...
Aynaya baktığımda bu ben değilim!
Pes etmiyor bu gün kalem...
Sigaram coştu,içkim sustu...
Neydi bu gün beni coşturan?

Bu güne,yine seninle uyandım Baba
Bu hiç geçmeyen yokluğunun
Dehşet acısıyla...
Akşamdan kalmayım üstelik,
Başım hala dönüyor...
Canım,ömrüm,biricik dostum,