İnsanlar nasıl kokar,
merak ettim bir gün.
Aradım yıllarca, yıllarca,
insan bulamadım.
Noterli naftalin’e danıştım
insanlar nasıl kokar diye.
Kimileri lağım çukurunda açan çiçek gibi,
kimileri de zincirlenmiş çikolata gibi dedi.
İlk başta anlamadım ki
naftalin kokuyordu çünkü sözleri.
Sonra hissettim, hissettim
Öğrendim.
tüm insanlığın hallerini.
İnsanlar insan gibi kokarmış.
Noterli naftalin iyi ki öğretti
Kayıt Tarihi : 24.06.2026 08:46:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!