Nisari Özdoğan Şiirleri - Şair Nisari Öz ...

Bin dokuzyüz yirmi üç yirmi dokuz ekimde,
gürleyen top sesleri, yer küreyi sarsmıştı.
Doğum sancısı bitmiş, bütün gözler hekimde.
Doğan Türklüğe umut, düşmanlara yasmıştı.

Ufukta doğan yıldız tüm yıldızlara eşti.

Yanımda belalım, yokluğun keder
Bazen gülüm olur, bazen har'ımsın
İki yarım toplanınca bir eder
Ben yarımım sende diğer yarımsın.

Alınlarımızda yazımız ezel

Adına Dünya denen bu cadı kazanında,
Özenerek diktiğim çiçeklerim solmasa.
Bir bahar düşlüyorum ömrümün hazanında,
O bahara ermeden, ömrüm hitam bulmasa,
Yaşamak zor geliyor; hayallerim olmasa.

Kader mi, şans mıdır bizi böyletti.
Senden ayrı gurbet elde eyletti.
Bu gün yine Nisari'yi söyletti.
Kor olmasa duman tüter mi nazlım?

Pınara varmadan kırıldı testim.

Seni sevmek Peygamber'in sünneti.
Mahşerde de esirgeme himmeti.
Ayağının altındaki cenneti,
Kazandımsa sensiz giremem anne.

Sevgin yumuşatır eğer taş isem.

Komutanım,babam,ağam,yüzbaşım
Ali'm sana,sen Allah’a emanet
Yarim ile nöbet tutan gardaşım
O da sana,sen Allah’a emanet

Hudut boylarında sizler orada

Dünyada eşi yok şanlı Ordumuz.
Kahramanlık sizde, sizde metanet.
Sizin ile baki kalır Yurdumuz.
Vatan size, siz Allah'a emanet.

Al rengidir kanımızın misali.

Senin ile on beşinde tanıştım.
Ne anama, ne babama danıştım.
Hem sen bana, bende sana alıştım.
'Benim arkadaşım ol' diye diye.

Uzun süre eşten dosttan otladım.

Zaman almış benden beni.
Götürüyor bilmem nere.
Tutmuş bilmezken ben beni.
Götürüyor bilmem nere.

Benden evvel, yok ahiri.

Garip geldin amma, garip gitmedin
Giderken ülkeyi salladın Neşet
Şöhret oldun; hiç büyüklük gütmedin
Nice makamları solladın NEŞET.

Ömrünce yalanı hiç söylemedin