Nisari Özdoğan Şiirleri - Şair Nisari Öz ...

Bazan durgun, bazan deli esersin.
Her ütülüşünde şansa küsersin.
Zarar çıksın; daha oynamam dersin.
Tedavisiz senin derdin kumarcı.

Helal kazançları sen kuruttun mu?

Bir yudum suya geldim, beni daha yandırdı.
Beynimde binbir şimşek, çaktı bu kuru çeşme.
Niceler konuk edip, abusuna kandırdı.
Kimbilir kaç asırdır, aktı bu kuru çeşme.

Bir kuru yalak kalmış, bir halka; su tasından.

Kuram derken harabettim bendimi.
Yıkıldı oluğum, bağlayamıyom.
Tanıyamaz oldum, kendi kemdimi.
Gülmeyi unuttum, ağlayamıyom.

Ben deva ararken dertlere daldım.

Sin seksen bire erişti, bende hayal bitmiyor.
Yaşlı gönlüm hazan sonu yeniden bahar ister.
İbret almaz, basiret yok, nasihat kar etmiyor.
Yolun sonu geldi derim; yine de zinhar ister.

Kasap on paraya almaz biteviye beslenir.

Gözlerim artık bir şey aramıyor ufkumda.
Hiç umut görünmüyor, boş hayallerden gayrı.
Saflığımda istismar, cefa buldum rıfkımda.
Sığınak bulamadım, yaban ellerden gayrı.

Ben beni kaybetmişim, neredeyim bilen yok.

N iğde Gösterli kırkiki doğum yerim yazılmış.
İ çinde doğduğum aya özgü adım var benim.
S eyran eylerim alemi, bencileyin bozulmuş.
A teşi hüznümle yanan gizli odum nar benim.
R abıtalar parçalanmış, dostluk yerde ezilmiş.
İ nkırazım ondandır ki, ağustosta kar benim.

Eriştik çok şükür, başında rahmet,
Ortasıne erişene mağfiret.
Sonunda azat var, huzur, afiyet;
Sendedir, mübarek şehr-İ Ramazan.

Sana erişmeyen düşer figane.

Bu aynalar yabancı, ben deyilim görünen.
Gür saçlarım nerede? Neden alnım kırışık?
Ürperten akşamlarda sessizliğe bürünen,
Keder tüter bacamdan, öfke ile karışık.

Yanarım yad ellerde; koca bir hanedanın

Seni beklemekle tükendi ömür
Gelsen de bir, gelmesen de bir gayrı
Yürek kebap oldu, ciğerim kömür
Bilsen de bir, bilmesen de bir gayrı

Bunca yıldır yar zannettim hasmımı

İyi olur Melendiz'in havası.
Dinlenmek istersen gel de kal biraz,
Hayat dolu yaylaları, ovası.
Deredeki akan sudan al biraz.

Hile bilmez merttir durur sözünde.